Dalyan Günlükleri ~ Kavuşma Anı
Bize deli mi diyorlar? Desinler desinler… Kendimize deli dedirtmek için az mı uğraş veriyoruz burada…
gEZENTİ şEREF ~ E-2023/004
Esinti Tarihi: Salı, 10.01.2023
Şimdi size şahane bir şeyden bahsedeceğim dostlar. İsmi Dalyan Farm Stay. Kısaca: DFS… Yani Dalyan’da Çiftlik Konaklaması gibi bir şey…
Geçen yıl ilkbahara henüz girmiştik ki durduk yere bir mesaj aldım Hayrettin ağabeyimden. Hayırdır inşallahlar derken bunun bir davetiye olduğunu çakozlamam saniyeler aldı. Eğer işlerim güçlerim yoksa beni Dalyan’a davet ediyordu. İyi de benim hep işlerim güçlerim vardır. Hattı zatında boş zaman yok ki! Neyse, başlamıştı meramını anlatmaya üç beş sözcüğe sığacak şekilde. “Seneye benim İngiltere’ye gitmem lazım.”
Eee…?!
“Kimselere söz verme ama, çiftliğe, tavuklara çoban lazım!”
Hah. Tamam. Mesele anlaşıldı. Bu normal, ufak boylu, kısa sürecek bir davet değil, bildiğin bayağı bir konaklama… “Kaç ay için gideceğim demiştin?”
“Bilmiyorum bir de olur, iki de. Biraz daha uzun sürebilir ama…”
Yapma yaa… E, o zaman kankama da söyliiim, belki o da gelmek ister bu kez, beni yalnız bırakmaz. Teklif bizden…
DFS Hülyaları
İşte böyle başlamıştı bizim Dalyan konaklama rezervasyon süreci. İyi de neden tee on ay öncesinden?! Benim ağabeyim sağlamcıdır. İşini rastlantıya bırakmaz. Bir program yapılacaksa en az bir yıl öncesinden yapar. Bundan ötürü yani. 😊
Derken, bildiğiniz gibi ben bisikletle İstanbul turlarımı yaparken geçen yıl, çocukluk arkadaşım Siyami (namı diğer Cucu) demez mi, “Ben gelirim, moruk!”
Oh, içim bir hoş oldu yalnız dadılık yapmayacağım tavuk kardeşlere diye. Sonra kervana aile popülasyonumdan Emel hanım ile oğlum Çarli de katılınca favori ekibi kurduk ezcümle. İçimin yağları eridi.
Ve o beklenen gün geldi çattı. Çantalarımız hazır, koridora dizdik boy boy. Yolluk yiyeceklerimizi de ilave ettik, kallavi. Her şey tam, tastamam. Bir tek şoförümüz eksik. Baktık; tık bir telefonla Siyami kardeşim de çıktı yola Qashqai’siyle İstanbul’un güzide Kadıköy Yakası’ndan geldi çıtkırıldım Babaeski’ye.
Buluştuk.
Yolculuk Başlıyor
Ertesi günü sabahın köründe yüklemeye yapacağız aracımıza. Ve Trakya nameleriyle yollara koyulacağız tıngır mıngır. Yollar çok düzgün. Bisikletle defalarca gidip geldiğim için biliyorum. Havsa üzerinden Keşan ve Saros’a. Yazlığa da uğrasak mı? Yok, boş ver, takılırız şimdi. Belki dönüşe uğrarız. Hele bir sağ salim gidelim de varacağımız yere. Dönüşün hesabını dönüşte yaparız. Neyse devam edelim. Zaman kaybetmeden sardalya diyarı Gelibolu’dan feribotla Lapseki’ye geçtikten sonra Çanakkale-İzmir-Aydın yoluyla ver elini Muğla’ya.
Ha bu arada; yanımızda iki yolcu daha olacak: Albus ile Limon…
Onları evde kendi başlarına yapayalnız bırakmak olmazdı. Aç susuz, derin sessizlik psikolojisi ölürler valla. E, biz nereye onlar da oraya. Başka bir ifadeyle kafesli gezgindir bizim kanatlılarımız. Gerçi otonun içi biraz haddinden fazla cıvıltılı ve kafa ütüleyici olacak ve bu işe Cucu’nun kafası pek kaldırmayacak ama yapçek bişi yok. Acayip hoş, eksantrik, güzel bir yolculuk olacak bu.
Dalyan Farm Stay
Bu günce diğer geçmiş Dalyan güncelerine benzer şekilde oldukça eğlenceli olacak. Zaten orası öyle bir yerleşim bölgesi ki insanı adata oraya kazık çaktırıyor.
Bak ağabeyim bile nasıl ısındı, 2012 senesinden beri kopamıyor. Böyle bir bağlılık. Gizemli dağların, saklı vadinin içine yerleştirilmiş bir hazine gibidir çiftliği.
Çiftlik hayatı ise anlatılmaz yaşanır.
Konaklayacağımız prefabrik ev ise oldukça mütevazı. Hepimize yetecek kadar yatak var. İsteyen dışarıya ıslak çimlerin üzerine çadır kurabilir. Götürüyorum çadırımı da. Ne olur ne olmaz. Bunların hepsini anlatacağım sırası geldiğinde. E, o zaman, şimdilik bize afiyet olsun. Sonra da iyi uykular, tatlı rüyalar. Yarın erkence kalkacağız…
Bir sonraki esintide görüşmek üzere…
Mürekkebe banmış esintili Sevgilerimle,
Gezenti Şeref