Kategori: GEZENTİ

Gökyüzüne kafa tutan gökdelenler altında yıldızlara sığınan bahçeli evler masalları.. Her şey kalbimizde taşıdığımız sevgi notalarıyla başlamadı mı hayatımızda?

İşte 70’ler böyle sızıyor hayatıma. ŞAKACI SOKAK’ın bir bıçak gibi boydan boya kestiği Kazasker ve Kozyatağı semtleri hüzünlere gömülmüş. Herkeste bir telaş…

Bu alegorik değişimin 70’lerin sonlarına doğru başladığını, 80’lerde füze hızında ilerlediğini ve 90’lara gelindiğinde artık boş bir arsanın bile kalmadığını tespit etmek isterim.

Cadde boyunca, Caddebostan, Suadiye ve Şaşkınbakkal gibi İstanbul’un kalburüstü semtleri sıralanır… 2700 yıllık çınarın körpe dalları gibi eskiler sık sık hayıflanırlar…

Zaman eskidikçe, iç dünyamızda durup dururken geçmişin derinliklerine yönelik ilginç bir özlem duymaya başlarız. Hiçbir şey yokmuşçasına, bulutsu bir heyecanla oturur ve eskinin belleğimizde kalan izlerini kaleme almaya başlarız.

Her ülkenin mutlaka bir prestij caddesi vardır. Londra’da Oxford Street, Paris’te Champs Elysée, Berlin’de Kudamn gibi. Türkiye’nin ise Bağdat Caddesi…

Kadıköy’ün simgesi nedir diye sorulsa eminim her ağızdan başka bir laf çıkacaktır. Ama öyle değil işte. Şimdi uzun, ilginç bir hikâyeyi paylaşacağım.

İddialı bir başlık attığımın farkındayım ama otantik bir tespit bu. Kadıköy atmosferinde çocukluğumun, gençliğimin hatıraları diziliyor bir kez daha.

Kazasker Şakacı Sokak: Şimdi düşünüyorum da ailemin kök saldığı bu sokakta ben yaşamıyor olsam da hâlâ, yaşayan parçalarımız hep var ola…

Şakacı Sokak: Bugün, serinin ikincisini yazıyorum. Saros’un üzerinde hafif bir çizgi gümüş gibi parlarken bir düş geçiyor İstanbul kıyıları önlerinden…