Etiket: DİZİ🖋️

Kadıköy’ün simgesi nedir diye sorulsa eminim her ağızdan başka bir laf çıkacaktır. Ama öyle değil işte. Şimdi uzun, ilginç bir hikâyeyi paylaşacağım.

İddialı bir başlık attığımın farkındayım ama otantik bir tespit bu. Kadıköy atmosferinde çocukluğumun, gençliğimin hatıraları diziliyor bir kez daha.

Kazasker Şakacı Sokak: Şimdi düşünüyorum da ailemin kök saldığı bu sokakta ben yaşamıyor olsam da hâlâ, yaşayan parçalarımız hep var ola…

Şakacı Sokak: Bugün, serinin ikincisini yazıyorum. Saros’un üzerinde hafif bir çizgi gümüş gibi parlarken bir düş geçiyor İstanbul kıyıları önlerinden…

Şu anki ruh halimin farklı bir yönünü çimdikliyor, bir elimde bisikletim, sırtımda Azize, tek başıma bile kalabalık katılmak istiyorum o Şakacı yola.

Hayat Erenköy’e, Kozyatağı’na, Şenesenevler’e, Bostancı’ya, Suadiye’ye yakın bir mahallede, Şakacı Sokak’ta geçiyor.

Haydi Çocukluğum, Yola Çıkalım! “Altı üstü bir yol, neyi değiştirir ki!” Aldırma çocukluğum, seke seke gel, tatlı dilinde tekerlemelerle.

Bir uzun, kıvrımlı yol masalıdır Şakacı Sokak… Sokağımızın adı artık nereden geliyorsa… pek de yakışmış doğrusu…

Malum hep bir avazdır benimkisi. Bende noksansız hep olur böyle. Söylenecek o kadar çok şeyim vardır ki, an gelir, susup kalırım.

Bir tomar kâğıt, bir uçlu bir uçsuz kalem, bir de üzerine bir fincan kurgu, fark ettim ki parmaklarım ŞAKACI SOKAK üstünde, aheste geziniyor.