Etiket: DİZİ🖋️

Sanırım, şu “ünlü son sözler” klişesini biliyorsundur… Doğal olarak bizler insanların son sözleri hakkında hep bir merak taşımaktayız içimizde; acaba ne demişlerdi diye, ama daha ilginci ise ilk fısıldadıkları sözlerin teferruatlı bir listesini çıkarmak olurdu herhalde. Sadece abuk sabuk seslerin değil elbet, harflerin bir araya getirdiği gerçek sözcükler ve belki…

İnsanoğlu tarihi gelmiş geçmiş en gizemli, en potansiyel ve en ucu açık tarihtir. Birbirinden çok farklı doktrinlerden, farklı dünya görüşleriyle birlikte öğrendiğimizden beri hayatını ebediyen sürdürebilmek için en hayati beş şeye ihtiyaç duymuştur ya, çocukluğumdan beri benim aklımı çelen de bu –barınma, beslenme, giyinme, üreme ve boşaltma– ihtiyaçlarını karşılayabilme metotları…

Hep, apansız aklıma geliveriyor işte. Minibüs, şiddet, şiddet, dehliz, karanlık, cehalet… Harç, borç, bütçe mütçe, mahkeme davası, haciz, birikim, ipotek edilenler, nakde blokaj, yeniden yapılandırma, uzlaşma, son varlıklarından elden çıkarılması; ancak izler takip edilecek… Başka çıkış yok… Bir masalı yaratmak zorundayım…

Ölmeden önce yapmak istediğim şeylerin listesi cebimde. Bisikletle ‘Büyük Türkiye Turu’; yani bir uçtan diğer uca memleket sevdası. “Sakın bisikletle gitme,” diyor yakınlarım. Gideceğim işte! Edirne’den Kars’a, Sinop’tan Antalya’ya, İstanbul’dan Muğla’ya, Çanakkale’den Van’a, Bursa’dan Diyarbakır’a, Rize’den Urfa’ya. Hem de pusatların cirit attığı Şırnak’a, Hatay’a, Antep’e…

Özgürlük mü?… Sonra o yoldan başka yollara açılacak başka başka kapılar olacak… Yolda türlü maceralar yaşanacak, farklı zenginlikte bilgeleşilecek, büyünecek… Her şey birbirine bağlı, birbirine dokulu, bağlantıları, işaretleri izlemeliyim. Çünkü kuyuya düşen ve kapılar bulan, kapıları açan, yolculuklara çıkan artık bir masalın içindedir.